…..dies a swan……..

Είμαι από τους ανθρώπους που βάζουν πιο εύκολα σε σειρά τις σκέψεις τους γράφοντας,παρά μιλώντας…ίσως για να ικανοποιήσω  αυτή μου την ανάγκη δημιούργησα κι αυτό το blog…την ίδια τάξη στο μυαλό μου νιώθω κι όταν διαβάζω…και διαβάζω πολύ…τους τελευταίους μήνες είχα την τύχη να μπω στον ”Θαυμαστό καινούργιο κόσμο” του Aldus Huxley.

Το συγκεκριμένο βιβλίο υπήρχε για χρόνια στη βιβλιοθήκη μου…αλλά δεν έτυχε ποτέ να το ξεκινήσω…κι όταν τελικά το έκανα,δεν ήθελα να σταματήσω.Η χειμαρρώδης γραφή του,η προφητική πλοκή του και η αντικειμενική κυνικότητά του σε ωθούν σε ένα ντελίριο συναισθημάτων πολλοί θα το χαρακτήριζαν ρηξικέλευθο….τελειώνοντάς το,για να διατηρήσω την αίσθηση αυτή ξεκίνησα το ”Μετά τα πυροτεχνήματα”….οι μεγάλες προσδοκίες που είχα,κατέρρευσαν…όχι τόσο από τον τρόπο γραφής,όσο από το αντικείμενο….

Αναζητώντας ξανά τον οργασμό σκέψεων που μου προκάλεσε ο ”Θαυμαστός Κόσμος”,συνέχισα με τον ”Κολασμένο Χορό”…εκεί τρόμαξα…υπήρχαν στιγμές που διαβάζοντας ένιωθα σα να βλέπω τις σκέψεις μου   τυπωμένες….το βιβλίο γενικά δεν προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση.Υπάρχουν σημεία του όμως που σε ενθουσιάζουν….κάποιοι θα το χαρακτήριζαν μετριότητα,άλλοι αδιάφορο και ίσως κάποιοι αριστόυργημα…

Μην μπορώντας τελικά να καταλήξω στο αν μου αρέσει ο Huxley ή όχι διάβασα το ”Μετά από πολλά καλοκαίρια”…………

Κι εκεί κατάλαβα το πόσο ιδιαίτερα ευφυής ήταν…χειρίζεται την ανθρώπινη προσωπικότητα με ωμή ρεαλιστικότητα,τόσο που μας κάνει να απορούμε για το πόσο ουσιαστική είναι η ζωή που βιώνουμε…κάθε κεφάλαιο προκαλεί και μια διαφορετικής μορφής αφύπνιση…η γραφή του μεστή κι ουσιαστική χωρίς περιστροφές και καλλωπισμένες εικόνες….δε θέλω να αναφέρω λεπτομέρειες γιατί νιώθω οτι με τις προσωπικές μου σκέψεις ”βιάζω” την μαγεία της καθαρής ανάγνωσης…

Τελικά δεν μου αρέσει ο Huxley…τον θαυμάζω…και θαυμάζω και το ανθρώπινο γονιδίωμα που μας χαρίζει ανθρώπους σαν αυτόν.

About thinking is an option....

Her skin is white cloth, and she's all sewn apart and she has many colored pins sticking out of her heart.But she knows she has a curse on her, a curse she cannot win. For if someone gets too close to her, the pins stick farther in.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s