Το Κυνήγι της Ευτυχίας

Υπάρχει πληθώρα ταινιών οι οποίες έχουν σαν θέμα το αιώνιο ερώτημα ”Τι είναι Ευτυχία;”Εγώ πήρα το έναυσμα παρακολουθώντας την ομώνυμη διασκευή της γνωστής περιπέτειας Total Recall (!!!)….Και να δικαιολογηθώ….ο πρωταγωνιστής ζει μια συμβατικά ικανοποιητική ζωή έχοντας φίλους,δουλειά και τη γυναίκα των ονείρων του στο πλάι του…παρ’όλα αυτά όμως κάτι τον ωθεί να βιώσει μια εικονική πραγματικότητα που θα τον κάνει να ξεφύγει από την καθημερινότητά του,αυτή που για άλλους ίσως να ήταν η προσδοκία τους…

Αναρωτιέμαι λοιπόν:πώς ορίζεται η ευτυχία,αλλά και πόσο σίγουροι είμαστε οτι πραγματικά την χρειαζόμαστε…Είναι τοπικά και χρονικά προσδιορισμένη;Εξαρτάται σίγουρα από την ηλικία μας,από την κοινωνική αλλά και πνευματική μας επιφάνεια.Θέτουμε στόχους που θεωρούμε αν τους πετύχουμε θα ικανοποιηθούμε.Ισχύει.Αλλά για πόσο;Μέχρι να βρεθεί κάτι νέο να μας εξιτάρει και να επισκιάσει τα προηγούμενα,τόσο ώστε η μη απόκτησή του να μας επηρεάσει την ψυχική μας διάθεση.

Άρα,είναι η ευτυχία παροδική;Κρατάει για λίγο,ώσπου να ξανααρχίσει ένας νέος φαύλος κύκλος αναζήτησής της;

Το έχει πει κι ο Καβάφης στην ”Ιθάκη” του…ίσως αυτό που να μετράει είναι η διαδρομή….το καρότο δεμένο στο κλαδί,που παρακινεί το γάιδαρο..

Θεωρώ ότι δεν υπάρχει ένας σαφής ορισμός για την άκρατη ευδαιμονία…ένας άνθρωπος υγιής μπορεί να είναι δυστυχισμένος γιατί δεν είναι πλούσιος,ένας επιτυχημένος επαγγελματίας να υστερεί στον έρωτα,στην επικοινωνία….

Αν υπάρχει μια ισορροπία σε κάθε πτυχή της ζωής μας,τότε ίσως να είμαστε κοντά στο τέλειο;Πόσο αντιφατικό….η τελειότητα να ορίζεται από την μετριότητα….

Κι έστω ότι κατακτούμε όλα μας τα όνειρα..μας επιτρέπει η ανασφάλειά μας να το απολαύσουμε ;

Ο Huxley αναφέρει πως ο κόσμος δε θέλει αλήθεια,θέλει ευτυχία….εγώ θα συμπλήρωνα πως ο καθένας μας έχει ανάγκη τη γνώση της ευτυχίας του…να αναγνωρίζει οτι δεν έχει μια ενιαία υπόσταση,αλλά είναι ένα συνονθύλευμα μικρών, ιδιαίτερων στιγμών.

Ίσως κι έτσι πρέπει…να απολαμβάνουμε την παροδικότητα της χαράς μας…διαφορετικά θα είμαστε καταδικασμένοι σε μια ατέρμονη πλήξη….

About thinking is an option....

Her skin is white cloth, and she's all sewn apart and she has many colored pins sticking out of her heart.But she knows she has a curse on her, a curse she cannot win. For if someone gets too close to her, the pins stick farther in.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s