What about the price tag?

tampeles

Παρατηρούσα έναν πίνακα ενός απο τους αγαπημένους μου ζωγράφους χωρίς όμως να γνωρίζω οτι ήταν δημιουργημα του…το εργο δεν μου αρεσε καθολου,η πρωτη μου εκτίμηση το χαρακτήρισε προχειροδουλειά…οταν ομως αντιλήφθηκα τον καλλιτέχνη,μεσα μου κάτι αλλαξε…προσπαθησα να δικαιολογήσω την τεχνοτροπια,να αποδωσω ερμηνειες που δεν ειχα φανταστει ,να ερθω ουσιαστικα σε ριξη με την πρωτη μου αισθηση….παλευοντας λοιπον απο τη μια με το γουστο μου κ απο την αλλη με τη λατρεια μου στον συγκεκριμενο ζωγραφο,αναρωτηθηκα;;;;

Τι μετραει περισσοτερο;το εργο ή ο καλλιτεχνης;κ το γενικευω….ποση αξια δινει σε ενα αντικειμενο η ταμπελα που κρεμεται πανω του…κ πλατιαζω ακομα περισσοτερο…πόση αξια αποκτα ενας ανθρωπος βαση του τιτλου που του προσδιδεται;;;(επαγγελματικος,κοινωνικος,ονομαστικος…)

Κατεληξα αρχικα στο συμπερασμα οτι ο πινακας δεν μου αρεσει…δεν βρηκα την παραμικρη δικαιολογια για το αντιθετο…αυτο βεβαια δεν αναιρει το γεγονος οτι εξακολουθω να θαυμαζω τον πλαστη του….Η τεχνη εξαλλου ειναι κατι το υποκειμενικο….

Τι συμβαινει ομως με τα αντικειμενα κ την υπεραξια που τους προσδιδουμε;;;;Οσο μεγαλυτερο το κοστος ενος προιοντος,τοσο περισσοτερο επιβεβαιωνεται η ματαιοδοξια μας;;;;ενα ρολοι,μας προσφερει κι αλλο χρονο,πιο ποιοτικο αν η τιμη του εχει ενα μηδενικο παραπανω;;;;

Εχετε σκεφτει ποτε την επιδραση που εχει στην ψυχοσυνθεση μας ενα τοσο δα ταμπελακι;;;;φοραμε ενα ” επωνυμο” ρουχο κ αυτοματως καλυπτονται ολες μας οι αναγκες;

Αισθανομαστε πιο δυναμικοι,πιο σιγουροι,ισως κ ανωτεροι…εναβρυνόμαστε  για τους μανδυες μας,υποδηλώνοντας ετσι την επίπλαστη ταυτοτητα μας.

Αν κρινουμε κατι μονο απο το “ταμπελακι” κ βασιζομαστε σε αυτο,ποσο ευκολα μπορουμε να εξαπατηθουμε απο μια “μαιμου”;;;;

Ζουμε σε μια εποχη που τα παντα κρινονται απο το φαινεσθαι…Η ουσια χανεται σε τιτλους κ φιρμες κ δυστυχως οχι μονο στα υλικα αγαθα…εχουμε μαθει να δινουμε τιτλους κ σε ανθρωπους….

Εχουμε φτασει σε ενα σημειο οπου το επαγγελμα του καθενος καθοριζει κ το ποιον του.Εξισωνουμε την οικονομικη κατασταση με την πνευματικοτητα,τον τίτλο σπουδών με την μόρφωση.Ειναι κριτήριο πλέον για τον ιδανικό σύντροφο το “τι δουλειά κάνει” ή ακόμα χειρότερα το ” πόσα λεφτά βγάζει”.Συνεπάγεται όμως η υλιστική νοοτροπία την επιδαψίλευση συναισθημάτων;;;;Σίγουρα όχι.Κανένα ακήρατο συναίσθημα δε θα μπορούσε να προέλθει από μια σύμβαση.Κι όταν κάνεις συμβάσεις στις επιλογές σου,ακολουθώντας πάντα τους τίτλους κινδυνεύεις να ζεις μια διαρκη προθηκολειχία.

Ποίος είναι τότε η μαιμού;

About thinking is an option....

Her skin is white cloth, and she's all sewn apart and she has many colored pins sticking out of her heart.But she knows she has a curse on her, a curse she cannot win. For if someone gets too close to her, the pins stick farther in.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s